|
با وجود اختلاف عقيده ام، براي اين جانباز احترام قائلم. و يا (با دو دستم، عقيده ام را ابراز مي كنم...)
(شرح تصويري از روز سبز قدس)
براي اين جانباز احترام قائلم! مهم نيست در پوستري كه دستش گرفته، چه چيزي نوشته است و مهم نيست كه با او مخالف باشم يا نه. مهم تصوير بعدي از اين مرد است... .
وقتي برابر مخالفينش (خصوصا دختري كه مقابلش ايستاده) سر جايش مي ماند و غير از ابراز عقيده اش، كار ديگري نمي كند. مهم اين است كه با يك دستش، عقيده اش را نشان مي دهد و در دست ديگرش به جاي باتوم و تفنگ، عصايش را گرفته است. (يعني باز هم چيزي كه نشانه اي از عقيده اش باشد.)
البته روزگاري تفنگي، دستش بوده، اما نه براي هم وطنش، و يقينا يك پايش را در همين راه داده و مهم اين است كه حالا مي داند نبايد به هم ميهنش حمله كند.
اين تصوير را دوست دارم چون آن دختر، و آن همه مردم هوادار جنبش سبز، خوب مي دانند تحمل مخالف يعني چه. اما اين جانباز را خيلي بيشتر دوست دارم چون اولين كسي ست از طيف مخالف، كه مي بينم اين حقيقت را درك كرده كه ابراز عقيده، نيازي به باتوم و فشنگ و گاز اشك آور و گاز فلفل و پليس ندارد. و اصلا يكي از مفاهيم دموكراسي يعني تحمل مخالف.
اين تصوير را دوست دارم چون كسي به كسي حمله نمي كند و كسي قصد حذف ديگري را ندارد. و تمام مشكل از همين جا شروع شده است كه تفكري سعي دارد با تمام ابزارهاي رسانه اي و سانسور و ارعاب و صحنه سازي و دوپينگ، خودش را اكثريت مطلق نشان دهد و آن همه مردم روز سبز قدس را 500 نفر بيشتر نمي بيند كه به زعم او يا اراذل اند و يا فريب خورده و خائن.
اما كاش اين مرد مي دانست تفكري كه از آن دفاع مي كند، رفتاري غير از رفتار او دارد و متفاوت از شيوه ي اين جانباز، معتقد است بايد مخالف را به هر قيمتي حذف كرد. حتي اگر 14 ميليون هوادار داشته باشد (طبق اعلام همان تفكر، كه به زعم ما، بيش از اين هاييم) و اصلا شعار مرگ بر ديكتاتور از همين جا شروع مي شود كه تفكر حاكم قصد مي كند تفكر مقابل را به هر شيوه اي حذف كند.
اين تصوير را دوست دارم چون دختر خوب مي داند مقابل چه كسي ايستاده و فقط مقابل آن پوستر و نوشته اش، دستش را به نشانه پيروزي بالا گرفته تا بگويد گذشت آن زمان كه سرسپردگي مطلق به يك تفكر يا يك ايده و يا يك شخص، تضمين كننده ي امنيت و رفاه و پيشرفت بود.
اين تصوير را دوست دارم ، چو ن همگي آنهايي كه در آنند با دو دست شان، عقيده شان را ابراز مي كنند. و براي اين جانباز احترام قائلم اما كاش مي دانست هم طيفانش، شبيه او نيستند... .
علی اصغر حسینی خواه در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388 ساعت 9 بعد از ظهر |
لینک ثابت |
|
